déranger — French conjugation

Meaning: to bother · Frequency: #1248 in French · Reflexive: se déranger — to put oneself out

Indicative

Present (Présent)

jedérange
tudéranges
il/elledérange
nousdérangeons
vousdérangez
ils/ellesdérangent

Simple past (Passé simple)

jedérangeai
tudérangeas
il/elledérangea
nousdérangeâmes
vousdérangeâtes
ils/ellesdérangèrent

Imperfect (Imparfait)

jedérangeais
tudérangeais
il/elledérangeait
nousdérangions
vousdérangiez
ils/ellesdérangeaient

Conditional (Conditionnel)

jedérangerais
tudérangerais
il/elledérangerait
nousdérangerions
vousdérangeriez
ils/ellesdérangeraient

Future (Futur)

jedérangerai
tudérangeras
il/elledérangera
nousdérangerons
vousdérangerez
ils/ellesdérangeront

Present perfect (Passé composé)

jej'ai dérangé
tutu as dérangé
il/elleil/elle a dérangé
nousnous avons dérangé
vousvous avez dérangé
ils/ellesils/elles ont dérangé

Pluperfect (Plus-que-parfait)

jej'avais dérangé
tutu avais dérangé
il/elleil/elle avait dérangé
nousnous avions dérangé
vousvous aviez dérangé
ils/ellesils/elles avaient dérangé

Conditional perfect (Conditionnel passé)

jej'aurais dérangé
tutu aurais dérangé
il/elleil/elle aurait dérangé
nousnous aurions dérangé
vousvous auriez dérangé
ils/ellesils/elles auraient dérangé

Future perfect (Futur antérieur)

jej'aurai dérangé
tutu auras dérangé
il/elleil/elle aura dérangé
nousnous aurons dérangé
vousvous aurez dérangé
ils/ellesils/elles auront dérangé

Subjunctive

Present subjunctive (Subjonctif présent)

jedérange
tudéranges
il/elledérange
nousdérangions
vousdérangiez
ils/ellesdérangent

Imperfect subjunctive (Subjonctif imparfait)

jedérangeasse
tudérangeasses
il/elledérangeât
nousdérangeassions
vousdérangeassiez
ils/ellesdérangeassent

Other forms

Imperative (Impératif)

tudérange
nousdérangeons
vousdérangez