abbröckeln — German conjugation
Meaning: to crumble away · Frequency: #721 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | bröckele ab |
| du | bröckelst ab |
| er/sie/es | bröckelt ab |
| wir | bröckeln ab |
| ihr | bröckelt ab |
| sie/Sie | bröckeln ab |
Simple past (Präteritum)
| ich | bröckelte ab |
| du | bröckeltest ab |
| er/sie/es | bröckelte ab |
| wir | bröckelten ab |
| ihr | bröckeltet ab |
| sie/Sie | bröckelten ab |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe abgebröckelt |
| du | hast abgebröckelt |
| er/sie/es | hat abgebröckelt |
| wir | haben abgebröckelt |
| ihr | habt abgebröckelt |
| sie/Sie | haben abgebröckelt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte abgebröckelt |
| du | hattest abgebröckelt |
| er/sie/es | hatte abgebröckelt |
| wir | hatten abgebröckelt |
| ihr | hattet abgebröckelt |
| sie/Sie | hatten abgebröckelt |
Future I (Futur I)
| ich | werde abbröckeln |
| du | wirst abbröckeln |
| er/sie/es | wird abbröckeln |
| wir | werden abbröckeln |
| ihr | werdet abbröckeln |
| sie/Sie | werden abbröckeln |
Future II (Futur II)
| ich | werde abgebröckelt haben |
| du | wirst abgebröckelt haben |
| er/sie/es | wird abgebröckelt haben |
| wir | werden abgebröckelt haben |
| ihr | werdet abgebröckelt haben |
| sie/Sie | werden abgebröckelt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | bröckelte ab |
| du | bröckeltest ab |
| er/sie/es | bröckelte ab |
| wir | bröckelten ab |
| ihr | bröckeltet ab |
| sie/Sie | bröckelten ab |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | bröckele ab |
| ihr | bröckelt ab |