abfertigen — German conjugation
Meaning: to make ready for dispatch · Frequency: #1678 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | fertige ab |
| du | fertigst ab |
| er/sie/es | fertigt ab |
| wir | fertigen ab |
| ihr | fertigt ab |
| sie/Sie | fertigen ab |
Simple past (Präteritum)
| ich | fertigte ab |
| du | fertigtest ab |
| er/sie/es | fertigte ab |
| wir | fertigten ab |
| ihr | fertigtet ab |
| sie/Sie | fertigten ab |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe abgefertigt |
| du | hast abgefertigt |
| er/sie/es | hat abgefertigt |
| wir | haben abgefertigt |
| ihr | habt abgefertigt |
| sie/Sie | haben abgefertigt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte abgefertigt |
| du | hattest abgefertigt |
| er/sie/es | hatte abgefertigt |
| wir | hatten abgefertigt |
| ihr | hattet abgefertigt |
| sie/Sie | hatten abgefertigt |
Future I (Futur I)
| ich | werde abfertigen |
| du | wirst abfertigen |
| er/sie/es | wird abfertigen |
| wir | werden abfertigen |
| ihr | werdet abfertigen |
| sie/Sie | werden abfertigen |
Future II (Futur II)
| ich | werde abgefertigt haben |
| du | wirst abgefertigt haben |
| er/sie/es | wird abgefertigt haben |
| wir | werden abgefertigt haben |
| ihr | werdet abgefertigt haben |
| sie/Sie | werden abgefertigt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | fertigte ab |
| du | fertigtest ab |
| er/sie/es | fertigte ab |
| wir | fertigten ab |
| ihr | fertigtet ab |
| sie/Sie | fertigten ab |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | fertige ab |
| ihr | fertigt ab |