anklopfen — German conjugation
Meaning: to knock, rap on · Frequency: #1875 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | klopfe an |
| du | klopfst an |
| er/sie/es | klopft an |
| wir | klopfen an |
| ihr | klopft an |
| sie/Sie | klopfen an |
Simple past (Präteritum)
| ich | klopfte an |
| du | klopftest an |
| er/sie/es | klopfte an |
| wir | klopften an |
| ihr | klopftet an |
| sie/Sie | klopften an |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe angeklopft |
| du | hast angeklopft |
| er/sie/es | hat angeklopft |
| wir | haben angeklopft |
| ihr | habt angeklopft |
| sie/Sie | haben angeklopft |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte angeklopft |
| du | hattest angeklopft |
| er/sie/es | hatte angeklopft |
| wir | hatten angeklopft |
| ihr | hattet angeklopft |
| sie/Sie | hatten angeklopft |
Future I (Futur I)
| ich | werde anklopfen |
| du | wirst anklopfen |
| er/sie/es | wird anklopfen |
| wir | werden anklopfen |
| ihr | werdet anklopfen |
| sie/Sie | werden anklopfen |
Future II (Futur II)
| ich | werde angeklopft haben |
| du | wirst angeklopft haben |
| er/sie/es | wird angeklopft haben |
| wir | werden angeklopft haben |
| ihr | werdet angeklopft haben |
| sie/Sie | werden angeklopft haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | klopfte an |
| du | klopftest an |
| er/sie/es | klopfte an |
| wir | klopften an |
| ihr | klopftet an |
| sie/Sie | klopften an |