aufatmen — German conjugation
Meaning: to breathe freely · Frequency: #1324 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | atme auf |
| du | atmest auf |
| er/sie/es | atmet auf |
| wir | atmen auf |
| ihr | atmet auf |
| sie/Sie | atmen auf |
Simple past (Präteritum)
| ich | atmete auf |
| du | atmetest auf |
| er/sie/es | atmete auf |
| wir | atmeten auf |
| ihr | atmetet auf |
| sie/Sie | atmeten auf |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe aufgeatmet |
| du | hast aufgeatmet |
| er/sie/es | hat aufgeatmet |
| wir | haben aufgeatmet |
| ihr | habt aufgeatmet |
| sie/Sie | haben aufgeatmet |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte aufgeatmet |
| du | hattest aufgeatmet |
| er/sie/es | hatte aufgeatmet |
| wir | hatten aufgeatmet |
| ihr | hattet aufgeatmet |
| sie/Sie | hatten aufgeatmet |
Future I (Futur I)
| ich | werde aufatmen |
| du | wirst aufatmen |
| er/sie/es | wird aufatmen |
| wir | werden aufatmen |
| ihr | werdet aufatmen |
| sie/Sie | werden aufatmen |
Future II (Futur II)
| ich | werde aufgeatmet haben |
| du | wirst aufgeatmet haben |
| er/sie/es | wird aufgeatmet haben |
| wir | werden aufgeatmet haben |
| ihr | werdet aufgeatmet haben |
| sie/Sie | werden aufgeatmet haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | atmete auf |
| du | atmetest auf |
| er/sie/es | atmete auf |
| wir | atmeten auf |
| ihr | atmetet auf |
| sie/Sie | atmeten auf |