aufklären — German conjugation
Meaning: to clear up · Frequency: #1397 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | kläre auf |
| du | klärst auf |
| er/sie/es | klärt auf |
| wir | klären auf |
| ihr | klärt auf |
| sie/Sie | klären auf |
Simple past (Präteritum)
| ich | klärte auf |
| du | klärtest auf |
| er/sie/es | klärte auf |
| wir | klärten auf |
| ihr | klärtet auf |
| sie/Sie | klärten auf |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe aufgeklärt |
| du | hast aufgeklärt |
| er/sie/es | hat aufgeklärt |
| wir | haben aufgeklärt |
| ihr | habt aufgeklärt |
| sie/Sie | haben aufgeklärt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte aufgeklärt |
| du | hattest aufgeklärt |
| er/sie/es | hatte aufgeklärt |
| wir | hatten aufgeklärt |
| ihr | hattet aufgeklärt |
| sie/Sie | hatten aufgeklärt |
Future I (Futur I)
| ich | werde aufklären |
| du | wirst aufklären |
| er/sie/es | wird aufklären |
| wir | werden aufklären |
| ihr | werdet aufklären |
| sie/Sie | werden aufklären |
Future II (Futur II)
| ich | werde aufgeklärt haben |
| du | wirst aufgeklärt haben |
| er/sie/es | wird aufgeklärt haben |
| wir | werden aufgeklärt haben |
| ihr | werdet aufgeklärt haben |
| sie/Sie | werden aufgeklärt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | klärte auf |
| du | klärtest auf |
| er/sie/es | klärte auf |
| wir | klärten auf |
| ihr | klärtet auf |
| sie/Sie | klärten auf |