auspacken — German conjugation
Meaning: to unbox, to unpack · Frequency: #2492 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | packe aus |
| du | packst aus |
| er/sie/es | packt aus |
| wir | packen aus |
| ihr | packt aus |
| sie/Sie | packen aus |
Simple past (Präteritum)
| ich | packte aus |
| du | packtest aus |
| er/sie/es | packte aus |
| wir | packten aus |
| ihr | packtet aus |
| sie/Sie | packten aus |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe ausgepackt |
| du | hast ausgepackt |
| er/sie/es | hat ausgepackt |
| wir | haben ausgepackt |
| ihr | habt ausgepackt |
| sie/Sie | haben ausgepackt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte ausgepackt |
| du | hattest ausgepackt |
| er/sie/es | hatte ausgepackt |
| wir | hatten ausgepackt |
| ihr | hattet ausgepackt |
| sie/Sie | hatten ausgepackt |
Future I (Futur I)
| ich | werde auspacken |
| du | wirst auspacken |
| er/sie/es | wird auspacken |
| wir | werden auspacken |
| ihr | werdet auspacken |
| sie/Sie | werden auspacken |
Future II (Futur II)
| ich | werde ausgepackt haben |
| du | wirst ausgepackt haben |
| er/sie/es | wird ausgepackt haben |
| wir | werden ausgepackt haben |
| ihr | werdet ausgepackt haben |
| sie/Sie | werden ausgepackt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | packte aus |
| du | packtest aus |
| er/sie/es | packte aus |
| wir | packten aus |
| ihr | packtet aus |
| sie/Sie | packten aus |