entdecken — German conjugation
Meaning: to discover, to spot, to learn for the first time · Frequency: #146 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | entdecke |
| du | entdeckst |
| er/sie/es | entdeckt |
| wir | entdecken |
| ihr | entdeckt |
| sie/Sie | entdecken |
Simple past (Präteritum)
| ich | entdeckte |
| du | entdecktest |
| er/sie/es | entdeckte |
| wir | entdeckten |
| ihr | entdecktet |
| sie/Sie | entdeckten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe entdeckt |
| du | hast entdeckt |
| er/sie/es | hat entdeckt |
| wir | haben entdeckt |
| ihr | habt entdeckt |
| sie/Sie | haben entdeckt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte entdeckt |
| du | hattest entdeckt |
| er/sie/es | hatte entdeckt |
| wir | hatten entdeckt |
| ihr | hattet entdeckt |
| sie/Sie | hatten entdeckt |
Future I (Futur I)
| ich | werde entdecken |
| du | wirst entdecken |
| er/sie/es | wird entdecken |
| wir | werden entdecken |
| ihr | werdet entdecken |
| sie/Sie | werden entdecken |
Future II (Futur II)
| ich | werde entdeckt haben |
| du | wirst entdeckt haben |
| er/sie/es | wird entdeckt haben |
| wir | werden entdeckt haben |
| ihr | werdet entdeckt haben |
| sie/Sie | werden entdeckt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | entdeckte |
| du | entdecktest |
| er/sie/es | entdeckte |
| wir | entdeckten |
| ihr | entdecktet |
| sie/Sie | entdeckten |