fortjagen — German conjugation
Meaning: to chase away, dismiss · Frequency: #1374 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | jage fort |
| du | jagst fort |
| er/sie/es | jagt fort |
| wir | jagen fort |
| ihr | jagt fort |
| sie/Sie | jagen fort |
Simple past (Präteritum)
| ich | jagte fort |
| du | jagtest fort |
| er/sie/es | jagte fort |
| wir | jagten fort |
| ihr | jagtet fort |
| sie/Sie | jagten fort |
Present perfect (Perfekt)
| ich | bin fortgejagt |
| du | bist fortgejagt |
| er/sie/es | ist fortgejagt |
| wir | sind fortgejagt |
| ihr | seid fortgejagt |
| sie/Sie | sind fortgejagt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | war fortgejagt |
| du | warst fortgejagt |
| er/sie/es | war fortgejagt |
| wir | waren fortgejagt |
| ihr | wart fortgejagt |
| sie/Sie | waren fortgejagt |
Future I (Futur I)
| ich | werde fortjagen |
| du | wirst fortjagen |
| er/sie/es | wird fortjagen |
| wir | werden fortjagen |
| ihr | werdet fortjagen |
| sie/Sie | werden fortjagen |
Future II (Futur II)
| ich | werde fortgejagt sein |
| du | wirst fortgejagt sein |
| er/sie/es | wird fortgejagt sein |
| wir | werden fortgejagt sein |
| ihr | werdet fortgejagt sein |
| sie/Sie | werden fortgejagt sein |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | jagte fort |
| du | jagtest fort |
| er/sie/es | jagte fort |
| wir | jagten fort |
| ihr | jagtet fort |
| sie/Sie | jagten fort |