funkeln — German conjugation
Meaning: to sparkle, twinkle · Frequency: #2317 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | funkle |
| du | funkelst |
| er/sie/es | funkelt |
| wir | funkeln |
| ihr | funkelt |
| sie/Sie | funkeln |
Simple past (Präteritum)
| ich | funkelte |
| du | funkeltest |
| er/sie/es | funkelte |
| wir | funkelten |
| ihr | funkeltet |
| sie/Sie | funkelten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe gefunkelt |
| du | hast gefunkelt |
| er/sie/es | hat gefunkelt |
| wir | haben gefunkelt |
| ihr | habt gefunkelt |
| sie/Sie | haben gefunkelt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte gefunkelt |
| du | hattest gefunkelt |
| er/sie/es | hatte gefunkelt |
| wir | hatten gefunkelt |
| ihr | hattet gefunkelt |
| sie/Sie | hatten gefunkelt |
Future I (Futur I)
| ich | werde funkeln |
| du | wirst funkeln |
| er/sie/es | wird funkeln |
| wir | werden funkeln |
| ihr | werdet funkeln |
| sie/Sie | werden funkeln |
Future II (Futur II)
| ich | werde gefunkelt haben |
| du | wirst gefunkelt haben |
| er/sie/es | wird gefunkelt haben |
| wir | werden gefunkelt haben |
| ihr | werdet gefunkelt haben |
| sie/Sie | werden gefunkelt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | funkelte |
| du | funkeltest |
| er/sie/es | funkelte |
| wir | funkelten |
| ihr | funkeltet |
| sie/Sie | funkelten |