proklamieren — German conjugation
Meaning: to proclaim · Frequency: #823 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | proklamiere |
| du | proklamierst |
| er/sie/es | proklamiert |
| wir | proklamieren |
| ihr | proklamiert |
| sie/Sie | proklamieren |
Simple past (Präteritum)
| ich | proklamierte |
| du | proklamiertest |
| er/sie/es | proklamierte |
| wir | proklamierten |
| ihr | proklamiertet |
| sie/Sie | proklamierten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe proklamiert |
| du | hast proklamiert |
| er/sie/es | hat proklamiert |
| wir | haben proklamiert |
| ihr | habt proklamiert |
| sie/Sie | haben proklamiert |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte proklamiert |
| du | hattest proklamiert |
| er/sie/es | hatte proklamiert |
| wir | hatten proklamiert |
| ihr | hattet proklamiert |
| sie/Sie | hatten proklamiert |
Future I (Futur I)
| ich | werde proklamieren |
| du | wirst proklamieren |
| er/sie/es | wird proklamieren |
| wir | werden proklamieren |
| ihr | werdet proklamieren |
| sie/Sie | werden proklamieren |
Future II (Futur II)
| ich | werde proklamiert haben |
| du | wirst proklamiert haben |
| er/sie/es | wird proklamiert haben |
| wir | werden proklamiert haben |
| ihr | werdet proklamiert haben |
| sie/Sie | werden proklamiert haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | proklamierte |
| du | proklamiertest |
| er/sie/es | proklamierte |
| wir | proklamierten |
| ihr | proklamiertet |
| sie/Sie | proklamierten |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | proklamiere |
| ihr | proklamiert |