täuschen — German conjugation
Meaning: to deceive · Frequency: #1135 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | täusche |
| du | täuschst |
| er/sie/es | täuscht |
| wir | täuschen |
| ihr | täuscht |
| sie/Sie | täuschen |
Simple past (Präteritum)
| ich | täuschte |
| du | täuschtest |
| er/sie/es | täuschte |
| wir | täuschten |
| ihr | täuschtet |
| sie/Sie | täuschten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe getäuscht |
| du | hast getäuscht |
| er/sie/es | hat getäuscht |
| wir | haben getäuscht |
| ihr | habt getäuscht |
| sie/Sie | haben getäuscht |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte getäuscht |
| du | hattest getäuscht |
| er/sie/es | hatte getäuscht |
| wir | hatten getäuscht |
| ihr | hattet getäuscht |
| sie/Sie | hatten getäuscht |
Future I (Futur I)
| ich | werde täuschen |
| du | wirst täuschen |
| er/sie/es | wird täuschen |
| wir | werden täuschen |
| ihr | werdet täuschen |
| sie/Sie | werden täuschen |
Future II (Futur II)
| ich | werde getäuscht haben |
| du | wirst getäuscht haben |
| er/sie/es | wird getäuscht haben |
| wir | werden getäuscht haben |
| ihr | werdet getäuscht haben |
| sie/Sie | werden getäuscht haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | täuschte |
| du | täuschtest |
| er/sie/es | täuschte |
| wir | täuschten |
| ihr | täuschtet |
| sie/Sie | täuschten |