anfangen — German conjugation
Meaning: to begin · Frequency: #75 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | fange an |
| du | fängst an |
| er/sie/es | fängt an |
| wir | fangen an |
| ihr | fangt an |
| sie/Sie | fangen an |
Simple past (Präteritum)
| ich | fing an |
| du | fingst an |
| er/sie/es | fing an |
| wir | fingen an |
| ihr | fingt an |
| sie/Sie | fingen an |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe angefangen |
| du | hast angefangen |
| er/sie/es | hat angefangen |
| wir | haben angefangen |
| ihr | habt angefangen |
| sie/Sie | haben angefangen |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte angefangen |
| du | hattest angefangen |
| er/sie/es | hatte angefangen |
| wir | hatten angefangen |
| ihr | hattet angefangen |
| sie/Sie | hatten angefangen |
Future I (Futur I)
| ich | werde anfangen |
| du | wirst anfangen |
| er/sie/es | wird anfangen |
| wir | werden anfangen |
| ihr | werdet anfangen |
| sie/Sie | werden anfangen |
Future II (Futur II)
| ich | werde angefangen haben |
| du | wirst angefangen haben |
| er/sie/es | wird angefangen haben |
| wir | werden angefangen haben |
| ihr | werdet angefangen haben |
| sie/Sie | werden angefangen haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | finge an |
| du | fingest an |
| er/sie/es | finge an |
| wir | fingen an |
| ihr | finget an |
| sie/Sie | fingen an |