anvertrauen — German conjugation
Meaning: to entrust in various ways · Frequency: #1605 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | vertraue an |
| du | vertraust an |
| er/sie/es | vertraut an |
| wir | vertrauen an |
| ihr | vertraut an |
| sie/Sie | vertrauen an |
Simple past (Präteritum)
| ich | vertraute an |
| du | vertrautest an |
| er/sie/es | vertraute an |
| wir | vertrauten an |
| ihr | vertrautet an |
| sie/Sie | vertrauten an |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe anvertraut |
| du | hast anvertraut |
| er/sie/es | hat anvertraut |
| wir | haben anvertraut |
| ihr | habt anvertraut |
| sie/Sie | haben anvertraut |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte anvertraut |
| du | hattest anvertraut |
| er/sie/es | hatte anvertraut |
| wir | hatten anvertraut |
| ihr | hattet anvertraut |
| sie/Sie | hatten anvertraut |
Future I (Futur I)
| ich | werde anvertrauen |
| du | wirst anvertrauen |
| er/sie/es | wird anvertrauen |
| wir | werden anvertrauen |
| ihr | werdet anvertrauen |
| sie/Sie | werden anvertrauen |
Future II (Futur II)
| ich | werde anvertraut haben |
| du | wirst anvertraut haben |
| er/sie/es | wird anvertraut haben |
| wir | werden anvertraut haben |
| ihr | werdet anvertraut haben |
| sie/Sie | werden anvertraut haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | vertraute an |
| du | vertrautest an |
| er/sie/es | vertraute an |
| wir | vertrauten an |
| ihr | vertrautet an |
| sie/Sie | vertrauten an |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | vertraue an |
| ihr | vertraut an |