bekennen — German conjugation
Meaning: to confess · Frequency: #1435 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | bekenne |
| du | bekennst |
| er/sie/es | bekennt |
| wir | bekennen |
| ihr | bekennt |
| sie/Sie | bekennen |
Simple past (Präteritum)
| ich | bekannte |
| du | bekanntest |
| er/sie/es | bekannte |
| wir | bekannten |
| ihr | bekanntet |
| sie/Sie | bekannten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe bekannt |
| du | hast bekannt |
| er/sie/es | hat bekannt |
| wir | haben bekannt |
| ihr | habt bekannt |
| sie/Sie | haben bekannt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte bekannt |
| du | hattest bekannt |
| er/sie/es | hatte bekannt |
| wir | hatten bekannt |
| ihr | hattet bekannt |
| sie/Sie | hatten bekannt |
Future I (Futur I)
| ich | werde bekennen |
| du | wirst bekennen |
| er/sie/es | wird bekennen |
| wir | werden bekennen |
| ihr | werdet bekennen |
| sie/Sie | werden bekennen |
Future II (Futur II)
| ich | werde bekannt haben |
| du | wirst bekannt haben |
| er/sie/es | wird bekannt haben |
| wir | werden bekannt haben |
| ihr | werdet bekannt haben |
| sie/Sie | werden bekannt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | bekennte |
| du | bekenntest |
| er/sie/es | bekennte |
| wir | bekennten |
| ihr | bekenntet |
| sie/Sie | bekennten |