belfern — German conjugation
Meaning: to yap, to bark; to snap (at someone) · Frequency: #377 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | belfere |
| du | belferst |
| er/sie/es | belfert |
| wir | belfern |
| ihr | belfert |
| sie/Sie | belfern |
Simple past (Präteritum)
| ich | belferte |
| du | belfertest |
| er/sie/es | belferte |
| wir | belferten |
| ihr | belfertet |
| sie/Sie | belferten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe gebelfert |
| du | hast gebelfert |
| er/sie/es | hat gebelfert |
| wir | haben gebelfert |
| ihr | habt gebelfert |
| sie/Sie | haben gebelfert |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte gebelfert |
| du | hattest gebelfert |
| er/sie/es | hatte gebelfert |
| wir | hatten gebelfert |
| ihr | hattet gebelfert |
| sie/Sie | hatten gebelfert |
Future I (Futur I)
| ich | werde belfern |
| du | wirst belfern |
| er/sie/es | wird belfern |
| wir | werden belfern |
| ihr | werdet belfern |
| sie/Sie | werden belfern |
Future II (Futur II)
| ich | werde gebelfert haben |
| du | wirst gebelfert haben |
| er/sie/es | wird gebelfert haben |
| wir | werden gebelfert haben |
| ihr | werdet gebelfert haben |
| sie/Sie | werden gebelfert haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | belferte |
| du | belfertest |
| er/sie/es | belferte |
| wir | belferten |
| ihr | belfertet |
| sie/Sie | belferten |