erinnern — German conjugation
Meaning: to remind · Frequency: #86 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | erinnere, erinnre |
| du | erinnerst |
| er/sie/es | erinnert |
| wir | erinnern |
| ihr | erinnert |
| sie/Sie | erinnern |
Simple past (Präteritum)
| ich | erinnerte |
| du | erinnertest |
| er/sie/es | erinnerte |
| wir | erinnerten |
| ihr | erinnertet |
| sie/Sie | erinnerten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe erinnert |
| du | hast erinnert |
| er/sie/es | hat erinnert |
| wir | haben erinnert |
| ihr | habt erinnert |
| sie/Sie | haben erinnert |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte erinnert |
| du | hattest erinnert |
| er/sie/es | hatte erinnert |
| wir | hatten erinnert |
| ihr | hattet erinnert |
| sie/Sie | hatten erinnert |
Future I (Futur I)
| ich | werde erinnern |
| du | wirst erinnern |
| er/sie/es | wird erinnern |
| wir | werden erinnern |
| ihr | werdet erinnern |
| sie/Sie | werden erinnern |
Future II (Futur II)
| ich | werde erinnert haben |
| du | wirst erinnert haben |
| er/sie/es | wird erinnert haben |
| wir | werden erinnert haben |
| ihr | werdet erinnert haben |
| sie/Sie | werden erinnert haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | erinnerte |
| du | erinnertest |
| er/sie/es | erinnerte |
| wir | erinnerten |
| ihr | erinnertet |
| sie/Sie | erinnerten |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | erinnere, erinnre |
| ihr | erinnert |