erkennen — German conjugation
Meaning: to recognize, perceive · Frequency: #69 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | erkenne |
| du | erkennst |
| er/sie/es | erkennt |
| wir | erkennen |
| ihr | erkennt |
| sie/Sie | erkennen |
Simple past (Präteritum)
| ich | erkannte |
| du | erkanntest |
| er/sie/es | erkannte |
| wir | erkannten |
| ihr | erkanntet |
| sie/Sie | erkannten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe erkannt |
| du | hast erkannt |
| er/sie/es | hat erkannt |
| wir | haben erkannt |
| ihr | habt erkannt |
| sie/Sie | haben erkannt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte erkannt |
| du | hattest erkannt |
| er/sie/es | hatte erkannt |
| wir | hatten erkannt |
| ihr | hattet erkannt |
| sie/Sie | hatten erkannt |
Future I (Futur I)
| ich | werde erkennen |
| du | wirst erkennen |
| er/sie/es | wird erkennen |
| wir | werden erkennen |
| ihr | werdet erkennen |
| sie/Sie | werden erkennen |
Future II (Futur II)
| ich | werde erkannt haben |
| du | wirst erkannt haben |
| er/sie/es | wird erkannt haben |
| wir | werden erkannt haben |
| ihr | werdet erkannt haben |
| sie/Sie | werden erkannt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | erkennte |
| du | erkenntest |
| er/sie/es | erkennte |
| wir | erkennten |
| ihr | erkenntet |
| sie/Sie | erkennten |