genügen — German conjugation
Meaning: to suffice, be enough · Frequency: #2383 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | genüge |
| du | genügst |
| er/sie/es | genügt |
| wir | genügen |
| ihr | genügt |
| sie/Sie | genügen |
Simple past (Präteritum)
| ich | genügte |
| du | genügtest |
| er/sie/es | genügte |
| wir | genügten |
| ihr | genügtet |
| sie/Sie | genügten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe genügt |
| du | hast genügt |
| er/sie/es | hat genügt |
| wir | haben genügt |
| ihr | habt genügt |
| sie/Sie | haben genügt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte genügt |
| du | hattest genügt |
| er/sie/es | hatte genügt |
| wir | hatten genügt |
| ihr | hattet genügt |
| sie/Sie | hatten genügt |
Future I (Futur I)
| ich | werde genügen |
| du | wirst genügen |
| er/sie/es | wird genügen |
| wir | werden genügen |
| ihr | werdet genügen |
| sie/Sie | werden genügen |
Future II (Futur II)
| ich | werde genügt haben |
| du | wirst genügt haben |
| er/sie/es | wird genügt haben |
| wir | werden genügt haben |
| ihr | werdet genügt haben |
| sie/Sie | werden genügt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | genügte |
| du | genügtest |
| er/sie/es | genügte |
| wir | genügten |
| ihr | genügtet |
| sie/Sie | genügten |