kennen — German conjugation
Meaning: to know (be familiar with) · Frequency: #36 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | kenne |
| du | kennst |
| er/sie/es | kennt |
| wir | kennen |
| ihr | kennt |
| sie/Sie | kennen |
Simple past (Präteritum)
| ich | kannte |
| du | kanntest |
| er/sie/es | kannte |
| wir | kannten |
| ihr | kanntet |
| sie/Sie | kannten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe gekannt |
| du | hast gekannt |
| er/sie/es | hat gekannt |
| wir | haben gekannt |
| ihr | habt gekannt |
| sie/Sie | haben gekannt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte gekannt |
| du | hattest gekannt |
| er/sie/es | hatte gekannt |
| wir | hatten gekannt |
| ihr | hattet gekannt |
| sie/Sie | hatten gekannt |
Future I (Futur I)
| ich | werde kennen |
| du | wirst kennen |
| er/sie/es | wird kennen |
| wir | werden kennen |
| ihr | werdet kennen |
| sie/Sie | werden kennen |
Future II (Futur II)
| ich | werde gekannt haben |
| du | wirst gekannt haben |
| er/sie/es | wird gekannt haben |
| wir | werden gekannt haben |
| ihr | werdet gekannt haben |
| sie/Sie | werden gekannt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | kennte |
| du | kenntest |
| er/sie/es | kennte |
| wir | kennten |
| ihr | kenntet |
| sie/Sie | kennten |