knallen — German conjugation
Meaning: to bang, to pop · Frequency: #1346 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | knalle |
| du | knallst |
| er/sie/es | knallt |
| wir | knallen |
| ihr | knallt |
| sie/Sie | knallen |
Simple past (Präteritum)
| ich | knallte |
| du | knalltest |
| er/sie/es | knallte |
| wir | knallten |
| ihr | knalltet |
| sie/Sie | knallten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe geknallt |
| du | hast geknallt |
| er/sie/es | hat geknallt |
| wir | haben geknallt |
| ihr | habt geknallt |
| sie/Sie | haben geknallt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte geknallt |
| du | hattest geknallt |
| er/sie/es | hatte geknallt |
| wir | hatten geknallt |
| ihr | hattet geknallt |
| sie/Sie | hatten geknallt |
Future I (Futur I)
| ich | werde knallen |
| du | wirst knallen |
| er/sie/es | wird knallen |
| wir | werden knallen |
| ihr | werdet knallen |
| sie/Sie | werden knallen |
Future II (Futur II)
| ich | werde geknallt haben |
| du | wirst geknallt haben |
| er/sie/es | wird geknallt haben |
| wir | werden geknallt haben |
| ihr | werdet geknallt haben |
| sie/Sie | werden geknallt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | knallte |
| du | knalltest |
| er/sie/es | knallte |
| wir | knallten |
| ihr | knalltet |
| sie/Sie | knallten |