kollidieren — German conjugation
Meaning: to collide, to clash · Frequency: #1073 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | kollidiere |
| du | kollidierst |
| er/sie/es | kollidiert |
| wir | kollidieren |
| ihr | kollidiert |
| sie/Sie | kollidieren |
Simple past (Präteritum)
| ich | kollidierte |
| du | kollidiertest |
| er/sie/es | kollidierte |
| wir | kollidierten |
| ihr | kollidiertet |
| sie/Sie | kollidierten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | bin kollidiert |
| du | bist kollidiert |
| er/sie/es | ist kollidiert |
| wir | sind kollidiert |
| ihr | seid kollidiert |
| sie/Sie | sind kollidiert |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | war kollidiert |
| du | warst kollidiert |
| er/sie/es | war kollidiert |
| wir | waren kollidiert |
| ihr | wart kollidiert |
| sie/Sie | waren kollidiert |
Future I (Futur I)
| ich | werde kollidieren |
| du | wirst kollidieren |
| er/sie/es | wird kollidieren |
| wir | werden kollidieren |
| ihr | werdet kollidieren |
| sie/Sie | werden kollidieren |
Future II (Futur II)
| ich | werde kollidiert sein |
| du | wirst kollidiert sein |
| er/sie/es | wird kollidiert sein |
| wir | werden kollidiert sein |
| ihr | werdet kollidiert sein |
| sie/Sie | werden kollidiert sein |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | kollidierte |
| du | kollidiertest |
| er/sie/es | kollidierte |
| wir | kollidierten |
| ihr | kollidiertet |
| sie/Sie | kollidierten |