kombinieren — German conjugation
Meaning: to combine · Frequency: #1407 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | kombiniere |
| du | kombinierst |
| er/sie/es | kombiniert |
| wir | kombinieren |
| ihr | kombiniert |
| sie/Sie | kombinieren |
Simple past (Präteritum)
| ich | kombinierte |
| du | kombiniertest |
| er/sie/es | kombinierte |
| wir | kombinierten |
| ihr | kombiniertet |
| sie/Sie | kombinierten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe kombiniert |
| du | hast kombiniert |
| er/sie/es | hat kombiniert |
| wir | haben kombiniert |
| ihr | habt kombiniert |
| sie/Sie | haben kombiniert |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte kombiniert |
| du | hattest kombiniert |
| er/sie/es | hatte kombiniert |
| wir | hatten kombiniert |
| ihr | hattet kombiniert |
| sie/Sie | hatten kombiniert |
Future I (Futur I)
| ich | werde kombinieren |
| du | wirst kombinieren |
| er/sie/es | wird kombinieren |
| wir | werden kombinieren |
| ihr | werdet kombinieren |
| sie/Sie | werden kombinieren |
Future II (Futur II)
| ich | werde kombiniert haben |
| du | wirst kombiniert haben |
| er/sie/es | wird kombiniert haben |
| wir | werden kombiniert haben |
| ihr | werdet kombiniert haben |
| sie/Sie | werden kombiniert haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | kombinierte |
| du | kombiniertest |
| er/sie/es | kombinierte |
| wir | kombinierten |
| ihr | kombiniertet |
| sie/Sie | kombinierten |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | kombiniere |
| ihr | kombiniert |