nennen — German conjugation
Meaning: to name · Frequency: #28 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | nenne |
| du | nennst |
| er/sie/es | nennt |
| wir | nennen |
| ihr | nennt |
| sie/Sie | nennen |
Simple past (Präteritum)
| ich | nannte |
| du | nanntest |
| er/sie/es | nannte |
| wir | nannten |
| ihr | nanntet |
| sie/Sie | nannten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe genannt |
| du | hast genannt |
| er/sie/es | hat genannt |
| wir | haben genannt |
| ihr | habt genannt |
| sie/Sie | haben genannt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte genannt |
| du | hattest genannt |
| er/sie/es | hatte genannt |
| wir | hatten genannt |
| ihr | hattet genannt |
| sie/Sie | hatten genannt |
Future I (Futur I)
| ich | werde nennen |
| du | wirst nennen |
| er/sie/es | wird nennen |
| wir | werden nennen |
| ihr | werdet nennen |
| sie/Sie | werden nennen |
Future II (Futur II)
| ich | werde genannt haben |
| du | wirst genannt haben |
| er/sie/es | wird genannt haben |
| wir | werden genannt haben |
| ihr | werdet genannt haben |
| sie/Sie | werden genannt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | nennte |
| du | nenntest |
| er/sie/es | nennte |
| wir | nennten |
| ihr | nenntet |
| sie/Sie | nennten |