prangen — German conjugation
Meaning: to resplend, shine · Frequency: #1940 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | prange |
| du | prangst |
| er/sie/es | prangt |
| wir | prangen |
| ihr | prangt |
| sie/Sie | prangen |
Simple past (Präteritum)
| ich | prangte |
| du | prangtest |
| er/sie/es | prangte |
| wir | prangten |
| ihr | prangtet |
| sie/Sie | prangten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe geprangt |
| du | hast geprangt |
| er/sie/es | hat geprangt |
| wir | haben geprangt |
| ihr | habt geprangt |
| sie/Sie | haben geprangt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte geprangt |
| du | hattest geprangt |
| er/sie/es | hatte geprangt |
| wir | hatten geprangt |
| ihr | hattet geprangt |
| sie/Sie | hatten geprangt |
Future I (Futur I)
| ich | werde prangen |
| du | wirst prangen |
| er/sie/es | wird prangen |
| wir | werden prangen |
| ihr | werdet prangen |
| sie/Sie | werden prangen |
Future II (Futur II)
| ich | werde geprangt haben |
| du | wirst geprangt haben |
| er/sie/es | wird geprangt haben |
| wir | werden geprangt haben |
| ihr | werdet geprangt haben |
| sie/Sie | werden geprangt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | prangte |
| du | prangtest |
| er/sie/es | prangte |
| wir | prangten |
| ihr | prangtet |
| sie/Sie | prangten |