präterieren — German conjugation
Meaning: to pass over, to omit (dated) · Frequency: #1099 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | präteriere |
| du | präterierst |
| er/sie/es | präteriert |
| wir | präterieren |
| ihr | präteriert |
| sie/Sie | präterieren |
Simple past (Präteritum)
| ich | präterierte |
| du | präteriertest |
| er/sie/es | präterierte |
| wir | präterierten |
| ihr | präteriertet |
| sie/Sie | präterierten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe präteriert |
| du | hast präteriert |
| er/sie/es | hat präteriert |
| wir | haben präteriert |
| ihr | habt präteriert |
| sie/Sie | haben präteriert |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte präteriert |
| du | hattest präteriert |
| er/sie/es | hatte präteriert |
| wir | hatten präteriert |
| ihr | hattet präteriert |
| sie/Sie | hatten präteriert |
Future I (Futur I)
| ich | werde präterieren |
| du | wirst präterieren |
| er/sie/es | wird präterieren |
| wir | werden präterieren |
| ihr | werdet präterieren |
| sie/Sie | werden präterieren |
Future II (Futur II)
| ich | werde präteriert haben |
| du | wirst präteriert haben |
| er/sie/es | wird präteriert haben |
| wir | werden präteriert haben |
| ihr | werdet präteriert haben |
| sie/Sie | werden präteriert haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | präterierte |
| du | präteriertest |
| er/sie/es | präterierte |
| wir | präterierten |
| ihr | präteriertet |
| sie/Sie | präterierten |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | präteriere |
| ihr | präteriert |