stopfen — German conjugation
Meaning: to stuff, to plug · Frequency: #1466 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | stopfe |
| du | stopfst |
| er/sie/es | stopft |
| wir | stopfen |
| ihr | stopft |
| sie/Sie | stopfen |
Simple past (Präteritum)
| ich | stopfte |
| du | stopftest |
| er/sie/es | stopfte |
| wir | stopften |
| ihr | stopftet |
| sie/Sie | stopften |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe gestopft |
| du | hast gestopft |
| er/sie/es | hat gestopft |
| wir | haben gestopft |
| ihr | habt gestopft |
| sie/Sie | haben gestopft |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte gestopft |
| du | hattest gestopft |
| er/sie/es | hatte gestopft |
| wir | hatten gestopft |
| ihr | hattet gestopft |
| sie/Sie | hatten gestopft |
Future I (Futur I)
| ich | werde stopfen |
| du | wirst stopfen |
| er/sie/es | wird stopfen |
| wir | werden stopfen |
| ihr | werdet stopfen |
| sie/Sie | werden stopfen |
Future II (Futur II)
| ich | werde gestopft haben |
| du | wirst gestopft haben |
| er/sie/es | wird gestopft haben |
| wir | werden gestopft haben |
| ihr | werdet gestopft haben |
| sie/Sie | werden gestopft haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | stopfte |
| du | stopftest |
| er/sie/es | stopfte |
| wir | stopften |
| ihr | stopftet |
| sie/Sie | stopften |