stoppen — German conjugation
Meaning: to stop · Frequency: #2360 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | stoppe |
| du | stoppst |
| er/sie/es | stoppt |
| wir | stoppen |
| ihr | stoppt |
| sie/Sie | stoppen |
Simple past (Präteritum)
| ich | stoppte |
| du | stopptest |
| er/sie/es | stoppte |
| wir | stoppten |
| ihr | stopptet |
| sie/Sie | stoppten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe gestoppt |
| du | hast gestoppt |
| er/sie/es | hat gestoppt |
| wir | haben gestoppt |
| ihr | habt gestoppt |
| sie/Sie | haben gestoppt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte gestoppt |
| du | hattest gestoppt |
| er/sie/es | hatte gestoppt |
| wir | hatten gestoppt |
| ihr | hattet gestoppt |
| sie/Sie | hatten gestoppt |
Future I (Futur I)
| ich | werde stoppen |
| du | wirst stoppen |
| er/sie/es | wird stoppen |
| wir | werden stoppen |
| ihr | werdet stoppen |
| sie/Sie | werden stoppen |
Future II (Futur II)
| ich | werde gestoppt haben |
| du | wirst gestoppt haben |
| er/sie/es | wird gestoppt haben |
| wir | werden gestoppt haben |
| ihr | werdet gestoppt haben |
| sie/Sie | werden gestoppt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | stoppte |
| du | stopptest |
| er/sie/es | stoppte |
| wir | stoppten |
| ihr | stopptet |
| sie/Sie | stoppten |