vorrücken — German conjugation
Meaning: to proceed · Frequency: #1989 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | rücke vor |
| du | rückst vor |
| er/sie/es | rückt vor |
| wir | rücken vor |
| ihr | rückt vor |
| sie/Sie | rücken vor |
Simple past (Präteritum)
| ich | rückte vor |
| du | rücktest vor |
| er/sie/es | rückte vor |
| wir | rückten vor |
| ihr | rücktet vor |
| sie/Sie | rückten vor |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe vorgerückt |
| du | hast vorgerückt |
| er/sie/es | hat vorgerückt |
| wir | haben vorgerückt |
| ihr | habt vorgerückt |
| sie/Sie | haben vorgerückt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte vorgerückt |
| du | hattest vorgerückt |
| er/sie/es | hatte vorgerückt |
| wir | hatten vorgerückt |
| ihr | hattet vorgerückt |
| sie/Sie | hatten vorgerückt |
Future I (Futur I)
| ich | werde vorrücken |
| du | wirst vorrücken |
| er/sie/es | wird vorrücken |
| wir | werden vorrücken |
| ihr | werdet vorrücken |
| sie/Sie | werden vorrücken |
Future II (Futur II)
| ich | werde vorgerückt haben |
| du | wirst vorgerückt haben |
| er/sie/es | wird vorgerückt haben |
| wir | werden vorgerückt haben |
| ihr | werdet vorgerückt haben |
| sie/Sie | werden vorgerückt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | rückte vor |
| du | rücktest vor |
| er/sie/es | rückte vor |
| wir | rückten vor |
| ihr | rücktet vor |
| sie/Sie | rückten vor |