vorstehen — German conjugation
Meaning: to head · Frequency: #1868 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | stehe vor |
| du | stehst vor |
| er/sie/es | steht vor |
| wir | stehen vor |
| ihr | steht vor |
| sie/Sie | stehen vor |
Simple past (Präteritum)
| ich | stand vor |
| du | standst vor, standest vor |
| er/sie/es | stand vor |
| wir | standen vor |
| ihr | standet vor |
| sie/Sie | standen vor |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe vorgestanden |
| du | hast vorgestanden |
| er/sie/es | hat vorgestanden |
| wir | haben vorgestanden |
| ihr | habt vorgestanden |
| sie/Sie | haben vorgestanden |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte vorgestanden |
| du | hattest vorgestanden |
| er/sie/es | hatte vorgestanden |
| wir | hatten vorgestanden |
| ihr | hattet vorgestanden |
| sie/Sie | hatten vorgestanden |
Future I (Futur I)
| ich | werde vorstehen |
| du | wirst vorstehen |
| er/sie/es | wird vorstehen |
| wir | werden vorstehen |
| ihr | werdet vorstehen |
| sie/Sie | werden vorstehen |
Future II (Futur II)
| ich | werde vorgestanden haben |
| du | wirst vorgestanden haben |
| er/sie/es | wird vorgestanden haben |
| wir | werden vorgestanden haben |
| ihr | werdet vorgestanden haben |
| sie/Sie | werden vorgestanden haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | stünde vor, stände vor |
| du | stündest vor, ständest vor |
| er/sie/es | stünde vor, stände vor |
| wir | stünden vor, ständen vor |
| ihr | stündet vor, ständet vor |
| sie/Sie | stünden vor, ständen vor |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | stehe vor, steh vor |
| ihr | steht vor |