anfallen — German conjugation
Meaning: to set upon · Frequency: #1655 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | falle an |
| du | fällst an |
| er/sie/es | fällt an |
| wir | fallen an |
| ihr | fallt an |
| sie/Sie | fallen an |
Simple past (Präteritum)
| ich | fiel an |
| du | fielst an |
| er/sie/es | fiel an |
| wir | fielen an |
| ihr | fielt an |
| sie/Sie | fielen an |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe angefallen |
| du | hast angefallen |
| er/sie/es | hat angefallen |
| wir | haben angefallen |
| ihr | habt angefallen |
| sie/Sie | haben angefallen |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte angefallen |
| du | hattest angefallen |
| er/sie/es | hatte angefallen |
| wir | hatten angefallen |
| ihr | hattet angefallen |
| sie/Sie | hatten angefallen |
Future I (Futur I)
| ich | werde anfallen |
| du | wirst anfallen |
| er/sie/es | wird anfallen |
| wir | werden anfallen |
| ihr | werdet anfallen |
| sie/Sie | werden anfallen |
Future II (Futur II)
| ich | werde angefallen haben |
| du | wirst angefallen haben |
| er/sie/es | wird angefallen haben |
| wir | werden angefallen haben |
| ihr | werdet angefallen haben |
| sie/Sie | werden angefallen haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | fiele an |
| du | fielest an |
| er/sie/es | fiele an |
| wir | fielen an |
| ihr | fielet an |
| sie/Sie | fielen an |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | falle an, fall an |
| ihr | fallt an |