diskreditieren — German conjugation
Meaning: to discredit · Frequency: #658 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | diskreditiere |
| du | diskreditierst |
| er/sie/es | diskreditiert |
| wir | diskreditieren |
| ihr | diskreditiert |
| sie/Sie | diskreditieren |
Simple past (Präteritum)
| ich | diskreditierte |
| du | diskreditiertest |
| er/sie/es | diskreditierte |
| wir | diskreditierten |
| ihr | diskreditiertet |
| sie/Sie | diskreditierten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe diskreditiert |
| du | hast diskreditiert |
| er/sie/es | hat diskreditiert |
| wir | haben diskreditiert |
| ihr | habt diskreditiert |
| sie/Sie | haben diskreditiert |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte diskreditiert |
| du | hattest diskreditiert |
| er/sie/es | hatte diskreditiert |
| wir | hatten diskreditiert |
| ihr | hattet diskreditiert |
| sie/Sie | hatten diskreditiert |
Future I (Futur I)
| ich | werde diskreditieren |
| du | wirst diskreditieren |
| er/sie/es | wird diskreditieren |
| wir | werden diskreditieren |
| ihr | werdet diskreditieren |
| sie/Sie | werden diskreditieren |
Future II (Futur II)
| ich | werde diskreditiert haben |
| du | wirst diskreditiert haben |
| er/sie/es | wird diskreditiert haben |
| wir | werden diskreditiert haben |
| ihr | werdet diskreditiert haben |
| sie/Sie | werden diskreditiert haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | diskreditierte |
| du | diskreditiertest |
| er/sie/es | diskreditierte |
| wir | diskreditierten |
| ihr | diskreditiertet |
| sie/Sie | diskreditierten |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | diskreditiere |
| ihr | diskreditiert |