koppeln — German conjugation
Meaning: to connect · Frequency: #2438 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | kopple |
| du | koppelst |
| er/sie/es | koppelt |
| wir | koppeln |
| ihr | koppelt |
| sie/Sie | koppeln |
Simple past (Präteritum)
| ich | koppelte |
| du | koppeltest |
| er/sie/es | koppelte |
| wir | koppelten |
| ihr | koppeltet |
| sie/Sie | koppelten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe gekoppelt |
| du | hast gekoppelt |
| er/sie/es | hat gekoppelt |
| wir | haben gekoppelt |
| ihr | habt gekoppelt |
| sie/Sie | haben gekoppelt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte gekoppelt |
| du | hattest gekoppelt |
| er/sie/es | hatte gekoppelt |
| wir | hatten gekoppelt |
| ihr | hattet gekoppelt |
| sie/Sie | hatten gekoppelt |
Future I (Futur I)
| ich | werde koppeln |
| du | wirst koppeln |
| er/sie/es | wird koppeln |
| wir | werden koppeln |
| ihr | werdet koppeln |
| sie/Sie | werden koppeln |
Future II (Futur II)
| ich | werde gekoppelt haben |
| du | wirst gekoppelt haben |
| er/sie/es | wird gekoppelt haben |
| wir | werden gekoppelt haben |
| ihr | werdet gekoppelt haben |
| sie/Sie | werden gekoppelt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | koppelte |
| du | koppeltest |
| er/sie/es | koppelte |
| wir | koppelten |
| ihr | koppeltet |
| sie/Sie | koppelten |