krakeelen — German conjugation
Meaning: to brawl noisily, to make a racket (colloquial) · Frequency: #557 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | krakeele |
| du | krakeelst |
| er/sie/es | krakeelt |
| wir | krakeelen |
| ihr | krakeelt |
| sie/Sie | krakeelen |
Simple past (Präteritum)
| ich | krakeelte |
| du | krakeeltest |
| er/sie/es | krakeelte |
| wir | krakeelten |
| ihr | krakeeltet |
| sie/Sie | krakeelten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe krakeelt |
| du | hast krakeelt |
| er/sie/es | hat krakeelt |
| wir | haben krakeelt |
| ihr | habt krakeelt |
| sie/Sie | haben krakeelt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte krakeelt |
| du | hattest krakeelt |
| er/sie/es | hatte krakeelt |
| wir | hatten krakeelt |
| ihr | hattet krakeelt |
| sie/Sie | hatten krakeelt |
Future I (Futur I)
| ich | werde krakeelen |
| du | wirst krakeelen |
| er/sie/es | wird krakeelen |
| wir | werden krakeelen |
| ihr | werdet krakeelen |
| sie/Sie | werden krakeelen |
Future II (Futur II)
| ich | werde krakeelt haben |
| du | wirst krakeelt haben |
| er/sie/es | wird krakeelt haben |
| wir | werden krakeelt haben |
| ihr | werdet krakeelt haben |
| sie/Sie | werden krakeelt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | krakeelte |
| du | krakeeltest |
| er/sie/es | krakeelte |
| wir | krakeelten |
| ihr | krakeeltet |
| sie/Sie | krakeelten |