stipulieren — German conjugation
Meaning: to stipulate · Frequency: #400 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | stipuliere |
| du | stipulierst |
| er/sie/es | stipuliert |
| wir | stipulieren |
| ihr | stipuliert |
| sie/Sie | stipulieren |
Simple past (Präteritum)
| ich | stipulierte |
| du | stipuliertest |
| er/sie/es | stipulierte |
| wir | stipulierten |
| ihr | stipuliertet |
| sie/Sie | stipulierten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe stipuliert |
| du | hast stipuliert |
| er/sie/es | hat stipuliert |
| wir | haben stipuliert |
| ihr | habt stipuliert |
| sie/Sie | haben stipuliert |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte stipuliert |
| du | hattest stipuliert |
| er/sie/es | hatte stipuliert |
| wir | hatten stipuliert |
| ihr | hattet stipuliert |
| sie/Sie | hatten stipuliert |
Future I (Futur I)
| ich | werde stipulieren |
| du | wirst stipulieren |
| er/sie/es | wird stipulieren |
| wir | werden stipulieren |
| ihr | werdet stipulieren |
| sie/Sie | werden stipulieren |
Future II (Futur II)
| ich | werde stipuliert haben |
| du | wirst stipuliert haben |
| er/sie/es | wird stipuliert haben |
| wir | werden stipuliert haben |
| ihr | werdet stipuliert haben |
| sie/Sie | werden stipuliert haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | stipulierte |
| du | stipuliertest |
| er/sie/es | stipulierte |
| wir | stipulierten |
| ihr | stipuliertet |
| sie/Sie | stipulierten |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | stipuliere |
| ihr | stipuliert |