trotzen — German conjugation
Meaning: to defy, be obstinate · Frequency: #1503 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | trotze |
| du | trotzt |
| er/sie/es | trotzt |
| wir | trotzen |
| ihr | trotzt |
| sie/Sie | trotzen |
Simple past (Präteritum)
| ich | trotzte |
| du | trotztest |
| er/sie/es | trotzte |
| wir | trotzten |
| ihr | trotztet |
| sie/Sie | trotzten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe getrotzt |
| du | hast getrotzt |
| er/sie/es | hat getrotzt |
| wir | haben getrotzt |
| ihr | habt getrotzt |
| sie/Sie | haben getrotzt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte getrotzt |
| du | hattest getrotzt |
| er/sie/es | hatte getrotzt |
| wir | hatten getrotzt |
| ihr | hattet getrotzt |
| sie/Sie | hatten getrotzt |
Future I (Futur I)
| ich | werde trotzen |
| du | wirst trotzen |
| er/sie/es | wird trotzen |
| wir | werden trotzen |
| ihr | werdet trotzen |
| sie/Sie | werden trotzen |
Future II (Futur II)
| ich | werde getrotzt haben |
| du | wirst getrotzt haben |
| er/sie/es | wird getrotzt haben |
| wir | werden getrotzt haben |
| ihr | werdet getrotzt haben |
| sie/Sie | werden getrotzt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | trotzte |
| du | trotztest |
| er/sie/es | trotzte |
| wir | trotzten |
| ihr | trotztet |
| sie/Sie | trotzten |