veranlassen — German conjugation
Meaning: to cause · Frequency: #1364 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | veranlasse |
| du | veranlasst |
| er/sie/es | veranlasst |
| wir | veranlassen |
| ihr | veranlasst |
| sie/Sie | veranlassen |
Simple past (Präteritum)
| ich | veranlasste |
| du | veranlasstest |
| er/sie/es | veranlasste |
| wir | veranlassten |
| ihr | veranlasstet |
| sie/Sie | veranlassten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe veranlasst |
| du | hast veranlasst |
| er/sie/es | hat veranlasst |
| wir | haben veranlasst |
| ihr | habt veranlasst |
| sie/Sie | haben veranlasst |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte veranlasst |
| du | hattest veranlasst |
| er/sie/es | hatte veranlasst |
| wir | hatten veranlasst |
| ihr | hattet veranlasst |
| sie/Sie | hatten veranlasst |
Future I (Futur I)
| ich | werde veranlassen |
| du | wirst veranlassen |
| er/sie/es | wird veranlassen |
| wir | werden veranlassen |
| ihr | werdet veranlassen |
| sie/Sie | werden veranlassen |
Future II (Futur II)
| ich | werde veranlasst haben |
| du | wirst veranlasst haben |
| er/sie/es | wird veranlasst haben |
| wir | werden veranlasst haben |
| ihr | werdet veranlasst haben |
| sie/Sie | werden veranlasst haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | veranlasste |
| du | veranlasstest |
| er/sie/es | veranlasste |
| wir | veranlassten |
| ihr | veranlasstet |
| sie/Sie | veranlassten |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | veranlasse |
| ihr | veranlasst |