vollbringen — German conjugation
Meaning: to accomplish, to perform · Frequency: #1170 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | vollbringe |
| du | vollbringst |
| er/sie/es | vollbringt |
| wir | vollbringen |
| ihr | vollbringt |
| sie/Sie | vollbringen |
Simple past (Präteritum)
| ich | vollbrachte |
| du | vollbrachtest |
| er/sie/es | vollbrachte |
| wir | vollbrachten |
| ihr | vollbrachtet |
| sie/Sie | vollbrachten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe vollbracht |
| du | hast vollbracht |
| er/sie/es | hat vollbracht |
| wir | haben vollbracht |
| ihr | habt vollbracht |
| sie/Sie | haben vollbracht |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte vollbracht |
| du | hattest vollbracht |
| er/sie/es | hatte vollbracht |
| wir | hatten vollbracht |
| ihr | hattet vollbracht |
| sie/Sie | hatten vollbracht |
Future I (Futur I)
| ich | werde vollbringen |
| du | wirst vollbringen |
| er/sie/es | wird vollbringen |
| wir | werden vollbringen |
| ihr | werdet vollbringen |
| sie/Sie | werden vollbringen |
Future II (Futur II)
| ich | werde vollbracht haben |
| du | wirst vollbracht haben |
| er/sie/es | wird vollbracht haben |
| wir | werden vollbracht haben |
| ihr | werdet vollbracht haben |
| sie/Sie | werden vollbracht haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | vollbrächte |
| du | vollbrächtest |
| er/sie/es | vollbrächte |
| wir | vollbrächten |
| ihr | vollbrächtet |
| sie/Sie | vollbrächten |
Other forms
Imperative (Imperativ)
| du | vollbringe, vollbring |
| ihr | vollbringt |