widerlegen — German conjugation
Meaning: to refute · Frequency: #2153 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | widerlege |
| du | widerlegst |
| er/sie/es | widerlegt |
| wir | widerlegen |
| ihr | widerlegt |
| sie/Sie | widerlegen |
Simple past (Präteritum)
| ich | widerlegte |
| du | widerlegtest |
| er/sie/es | widerlegte |
| wir | widerlegten |
| ihr | widerlegtet |
| sie/Sie | widerlegten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe widerlegt |
| du | hast widerlegt |
| er/sie/es | hat widerlegt |
| wir | haben widerlegt |
| ihr | habt widerlegt |
| sie/Sie | haben widerlegt |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte widerlegt |
| du | hattest widerlegt |
| er/sie/es | hatte widerlegt |
| wir | hatten widerlegt |
| ihr | hattet widerlegt |
| sie/Sie | hatten widerlegt |
Future I (Futur I)
| ich | werde widerlegen |
| du | wirst widerlegen |
| er/sie/es | wird widerlegen |
| wir | werden widerlegen |
| ihr | werdet widerlegen |
| sie/Sie | werden widerlegen |
Future II (Futur II)
| ich | werde widerlegt haben |
| du | wirst widerlegt haben |
| er/sie/es | wird widerlegt haben |
| wir | werden widerlegt haben |
| ihr | werdet widerlegt haben |
| sie/Sie | werden widerlegt haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | widerlegte |
| du | widerlegtest |
| er/sie/es | widerlegte |
| wir | widerlegten |
| ihr | widerlegtet |
| sie/Sie | widerlegten |