beginnen — German conjugation
Meaning: to begin; to commence; to be started · Frequency: #47 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | beginne |
| du | beginnst |
| er/sie/es | beginnt |
| wir | beginnen |
| ihr | beginnt |
| sie/Sie | beginnen |
Simple past (Präteritum)
| ich | begann |
| du | begannst |
| er/sie/es | begann |
| wir | begannen |
| ihr | begannt |
| sie/Sie | begannen |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe begonnen |
| du | hast begonnen |
| er/sie/es | hat begonnen |
| wir | haben begonnen |
| ihr | habt begonnen |
| sie/Sie | haben begonnen |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte begonnen |
| du | hattest begonnen |
| er/sie/es | hatte begonnen |
| wir | hatten begonnen |
| ihr | hattet begonnen |
| sie/Sie | hatten begonnen |
Future I (Futur I)
| ich | werde beginnen |
| du | wirst beginnen |
| er/sie/es | wird beginnen |
| wir | werden beginnen |
| ihr | werdet beginnen |
| sie/Sie | werden beginnen |
Future II (Futur II)
| ich | werde begonnen haben |
| du | wirst begonnen haben |
| er/sie/es | wird begonnen haben |
| wir | werden begonnen haben |
| ihr | werdet begonnen haben |
| sie/Sie | werden begonnen haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | begönne |
| du | begönnest |
| er/sie/es | begönne |
| wir | begönnen |
| ihr | begönnet |
| sie/Sie | begönnen |