stören — German conjugation
Meaning: to disturb · Frequency: #326 in German
Indicative
Present (Präsens)
| ich | störe |
| du | störst |
| er/sie/es | stört |
| wir | stören |
| ihr | stört |
| sie/Sie | stören |
Simple past (Präteritum)
| ich | störte |
| du | störtest |
| er/sie/es | störte |
| wir | störten |
| ihr | störtet |
| sie/Sie | störten |
Present perfect (Perfekt)
| ich | habe gestört |
| du | hast gestört |
| er/sie/es | hat gestört |
| wir | haben gestört |
| ihr | habt gestört |
| sie/Sie | haben gestört |
Pluperfect (Plusquamperfekt)
| ich | hatte gestört |
| du | hattest gestört |
| er/sie/es | hatte gestört |
| wir | hatten gestört |
| ihr | hattet gestört |
| sie/Sie | hatten gestört |
Future I (Futur I)
| ich | werde stören |
| du | wirst stören |
| er/sie/es | wird stören |
| wir | werden stören |
| ihr | werdet stören |
| sie/Sie | werden stören |
Future II (Futur II)
| ich | werde gestört haben |
| du | wirst gestört haben |
| er/sie/es | wird gestört haben |
| wir | werden gestört haben |
| ihr | werdet gestört haben |
| sie/Sie | werden gestört haben |
Subjunctive
Subjunctive II (Konjunktiv II)
| ich | störte |
| du | störtest |
| er/sie/es | störte |
| wir | störten |
| ihr | störtet |
| sie/Sie | störten |